Cando un touro ignora ao toureiro non hai faena. E sen faena non hai público. E sen público non hai gloria. Isto último pásalle ao protagonista deste simpático relato que, logo de quedar sen astado ao que lidiar, ten a idea de intentar convencer a outro animal. A sensación de fracaso leva ao pobre toureiro a un cambio de rumbo drástico. Pero a cambio gañará moitos amigos: coellos, cervos, xabaríns e mesmo algún que outro touro risoño.