 |
 |
Un día, Grisela
atopouse moi triste,
tan triste coma o seu pelame gris.
«Teño que facer algo», pensou.
Colleu un bote de pintura vermella e dixo:
-Se me pinto dunha cor alegre,
seguro que me poño contenta. ...Probou
con todas as cores, pero Grisela non se sentía mellor pintándose
de ningún xeito: nen de vermello, nen de verde, nen de amarelo,
nen a raias, nen de flores porque os demais animais facían
burla
dela.
Entón meteuse na auga...
Un relato sinxelo sobre a importancia de ser un mesmo, que se complementa
con imaxes xoguetonas, que resaltan sobre fondos limpos, recurtando
as figuras. A composición visual combina a cor con aplicacións
de lapis e papel, a modo de collage.
|
