Eduardo fíxose cada vez máis zoupón, máis cruel, máis amigo de estarabouzar, máis porcallán, máis maleducado e máis brután, ata que un día lle dixeron... “Eduardo, de verdade, es o neno máis terrible do mundo”.

Eduardo é un neno coma outro calquera, coa particularidade de que o seu carácter pode chegar a ser máis desagradable do adecuado: ruidoso, bruto coas cousas e cos demais rapaces, desordeado e porcallán… Tiña gañado por méritos propios o pouco honroso título que ostentaba, como o neno máis terrible do mundo, a consecuencia de acumular tantos defectos.