| Era alrededor de
la medianoche; las doce y cincuenta y nueve, para ser exactos.
El viento soplaba con fuerza y la vieja casa crujía
y crujía.
La niña miraba por la ventana. Era una noche tranquila
y normal. Pero algo aguardaba en la casa, en aquella casa
tan especial.
Tic, tac, tic, tac, tic...
Unha atmosfera densa, intrigante, sombría
e case terrorífica envolve ao lector dende a primeira
páxina deste libro, protagonizado por un atípico
reloxo, non apto para supersticiosos, xa que non son doce
as horas que marca, senón trece. A cada badalada, van
xurdindo da nada multitude de criaturas arrepiantes que producen
unha mestura de medo e tenrura: pantasmas, seres viscosos
e peludos, e outros de aspecto indefinido, axexan a unha nena
de aspecto inocente que durme placidamente no seu cuarto. |